Inleidende gedachten over de internationale context van populisme en polarisatie (1v3)
Gezien de trends van het moment en een vooruitblik naar de toekomst lijkt het erop dat polarisatie de grootste uitdaging van het onderwijs wordt.
In dit werkstuk onderzoek ik de relatie tussen de trend polarisatie en het onderwijs. Het kenmerkende aan trends is dat ze niet solitair te zien zijn en vaak passen in een internationale context. Wil je een trend goed duiden dan moet je wel rekening houden met de steeds sneller voortgaande globalisering van onze leefwereld. Sinds het tijdperk van ontdekkingsreizen is mondialisering een niet te stoppen ontwikkeling die in steeds nieuwe fasen doorgaat. Van de containerisatie van internationale transportstromen, waardoor we allemaal met gemak producten uit de andere kant van de wereld tot onze beschikking hebben tot en met de uitvinding van het internet, waardoor we ook alle informatie van waar ook ter wereld tot onze beschikking hebben (Hays, 2017) (Simao & Van Hal, 2016).
Actuele ontwikkelingen laten door de steeds toenemende globalisering wereldwijd zorgelijke trends zien waarin we groepen mensen steeds meer tegenover elkaar zien staan. Grote internationale trends waar vertrouwen en wantrouwen, integratie en segregatie met elkaar rivaliseren. Een tendens van polarisatie die niet alleen op landelijk niveau zijn weerslag kent. Ook in de jeugdcultuur en grotestadsproblematiek van Rotterdam zijn deze polariserende ontwikkelingen herkenbaar. Gevoed door onder meer het politiek populisme zien we steeds verscherpende tegenstellingen tussen groepen mensen, die in een uiterste escalatie tot radicalisering kunnen leiden, en daarom zo zorgelijk zijn.
Na een ongekende en ongebruikelijke harde en polariserende woordenstrijd tijdens zijn campagne wint in de Verenigde Staten van Amerika de van discriminatie en seksisme beschuldigde rechtse presidentskandidaat. De conservatieve en protectionistische president Donald J. Trump volgt de liberale en cosmopolitische, eerste zwarte president Barack Obama op. Een groter contrast tussen beide presidenten is nauwelijks denkbaar (Crego, 2016). In Europa zien we een duidelijke strijd tussen integratie versus desintegratie als het Verenigd Koninkrijk zich voorneemt uit de Europese Unie te stappen. De EU worstelt met haar eenheidsprincipe als ze zich van crisis naar crisis voortsleept. Met meerdere landelijke verkiezingen in aantocht en de stormachtige opkomst van het nationalisme en het populisme vreest de EU dat na het Britse BREXIT er nog meer landen uit de Unie zullen stappen (Kossen, 2017).
Ook in de landelijke politiek zien we uiterste tegenstellingen tussen het rechts-populistische discours van Geert Wilders, politiek leider van de Partij Voor de Vrijheid (PVV) versus de ‘Beweging’ van Jesse Klaver, politiek leider van GroenLinks. Met de recente verkiezingswinst van 4 naar 10 zetels verklaart ‘de Jessias’ dat het populisme is gestopt. Maar de partij van Wilders heeft nog steeds 20 zetels in het Parlement en blijft de op één na grootste partij van Nederland. Op de website van de PVV zien we dat deze partij na de winst in de Tweede Kamer zich lokaal wil vestigen in onder meer Rotterdam, Schiedam, Vlaardingen, Hellevoetsluis en Zoetermeer. De partij DENK, met een voornamelijk allochtone achterban, behaalt in Rotterdam 8% van de stemmen en wordt daarmee groter dan de PVDA. Maar ook buitenlandse politiek heeft een polariserende invloed op de Rotterdam-Rijnmond regio, zoals we zagen tijdens de retro-Ottomaanse campagne van Erdogan in Europa.
In dit werkstuk onderzoek ik de relatie tussen de trend polarisatie en het onderwijs. Het kenmerkende aan trends is dat ze niet solitair te zien zijn en vaak passen in een internationale context. Wil je een trend goed duiden dan moet je wel rekening houden met de steeds sneller voortgaande globalisering van onze leefwereld. Sinds het tijdperk van ontdekkingsreizen is mondialisering een niet te stoppen ontwikkeling die in steeds nieuwe fasen doorgaat. Van de containerisatie van internationale transportstromen, waardoor we allemaal met gemak producten uit de andere kant van de wereld tot onze beschikking hebben tot en met de uitvinding van het internet, waardoor we ook alle informatie van waar ook ter wereld tot onze beschikking hebben (Hays, 2017) (Simao & Van Hal, 2016).
Actuele ontwikkelingen laten door de steeds toenemende globalisering wereldwijd zorgelijke trends zien waarin we groepen mensen steeds meer tegenover elkaar zien staan. Grote internationale trends waar vertrouwen en wantrouwen, integratie en segregatie met elkaar rivaliseren. Een tendens van polarisatie die niet alleen op landelijk niveau zijn weerslag kent. Ook in de jeugdcultuur en grotestadsproblematiek van Rotterdam zijn deze polariserende ontwikkelingen herkenbaar. Gevoed door onder meer het politiek populisme zien we steeds verscherpende tegenstellingen tussen groepen mensen, die in een uiterste escalatie tot radicalisering kunnen leiden, en daarom zo zorgelijk zijn.
Na een ongekende en ongebruikelijke harde en polariserende woordenstrijd tijdens zijn campagne wint in de Verenigde Staten van Amerika de van discriminatie en seksisme beschuldigde rechtse presidentskandidaat. De conservatieve en protectionistische president Donald J. Trump volgt de liberale en cosmopolitische, eerste zwarte president Barack Obama op. Een groter contrast tussen beide presidenten is nauwelijks denkbaar (Crego, 2016). In Europa zien we een duidelijke strijd tussen integratie versus desintegratie als het Verenigd Koninkrijk zich voorneemt uit de Europese Unie te stappen. De EU worstelt met haar eenheidsprincipe als ze zich van crisis naar crisis voortsleept. Met meerdere landelijke verkiezingen in aantocht en de stormachtige opkomst van het nationalisme en het populisme vreest de EU dat na het Britse BREXIT er nog meer landen uit de Unie zullen stappen (Kossen, 2017).
Ook in de landelijke politiek zien we uiterste tegenstellingen tussen het rechts-populistische discours van Geert Wilders, politiek leider van de Partij Voor de Vrijheid (PVV) versus de ‘Beweging’ van Jesse Klaver, politiek leider van GroenLinks. Met de recente verkiezingswinst van 4 naar 10 zetels verklaart ‘de Jessias’ dat het populisme is gestopt. Maar de partij van Wilders heeft nog steeds 20 zetels in het Parlement en blijft de op één na grootste partij van Nederland. Op de website van de PVV zien we dat deze partij na de winst in de Tweede Kamer zich lokaal wil vestigen in onder meer Rotterdam, Schiedam, Vlaardingen, Hellevoetsluis en Zoetermeer. De partij DENK, met een voornamelijk allochtone achterban, behaalt in Rotterdam 8% van de stemmen en wordt daarmee groter dan de PVDA. Maar ook buitenlandse politiek heeft een polariserende invloed op de Rotterdam-Rijnmond regio, zoals we zagen tijdens de retro-Ottomaanse campagne van Erdogan in Europa.
Auteur: Mr.S.